Historia i symbolika wianka jest bardzo szerokim zagadnieniem. Już w starożytności wieńce przyozdabiały głowę panny młodej, będąc symbolem niewinności i czystości. Z drugiej strony- wieńce z krzewów oliwnych lub laurowych stanowiły nagrodę za wygraną konkurencję podczas igrzysk. Symbolizowały zwycięstwo i władzę. Wieńce pojawiały się również na drzwiach wejściowych domostw- informując gościa o wygranej bitwie lub wysokim statusie mieszkańca.

Okrągły wianek nie ma początku, ani końca. Ma to być symbol nieskończoności, wieczności. Chrześcijanie będą się w nim dopatrywać znaku życia wiecznego.

W pierwszej połowie XIX w. pewien pastor, zapragnął, aby w sierocińcu zagościła świąteczna atmosfera. Zawiesił więc w świetlicy drewniane koło z 24 świecami, które miały być zapalane każdego dnia, aż do wigilii. Z czasem zredukowano ilość świeć do 4 i zapalano je w każdą niedzielę poprzedzającą Boże Narodzenie. W dniu Wigilii domownicy umieszczali jedną, dużą świecę w środku wieńca adwentowego i zasiadali do wieczerzy. Ten zwyczaj do dziś jest zachowany u naszych zachodnich sąsiadów- Niemców. Jest to zwyczaj bardzo mocno zakorzeniony w kulturze niemieckiej i wielu z nich nie wyobraża sobie Świąt oraz Wigilii bez wianka.

W polskiej kulturze wianki adwentowe bywają mniej popularne, natomiast widoczne są bardziej wianki Bożonarodzeniowe. Coraz częściej możemy spotkać również przyozdobione drzwi naszych domów. Widoczne są nie tylko wianki bożonarodzeniowe, ale również całoroczne. Mówimy tutaj o wiankach wielkanocnych, wiankach wiosennych, wiankach letnich oraz jesiennych. Wianki bywają ozdobą stołów, ścian, okien. Bardzo chętnie wieszamy je również nad kominkiem. Z biegiem czasu widać, że ozdoby zmieniają się jak w przypadku mody. Możemy dostrzec wieńce w stylu boho, glamour lub rustykalnym. Ograniczeniem jest jedynie wyobraźnia.